This post was originally published on this site
Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο τουρισμός αναμένεται να μετασχηματιστεί σημαντικά τα επόμενα 20 χρόνια, με την περίοδο 2026-2029 να αποτελεί κρίσιμο σημείο καμπής για τη διαμόρφωση του νέου οικοσυστήματος.
Μία από τις βασικές αλλαγές αφορά την έννοια της «ανακάλυψης» ταξιδιών. Μέχρι το 2029, η παραδοσιακή αναζήτηση μέσω μηχανών αναζήτησης και πλατφορμών κρατήσεων αναμένεται να αντικατασταθεί από προσωπικούς ψηφιακούς βοηθούς τεχνητής νοημοσύνης. Οι λεγόμενοι προσωπικοί πράκτορες AI η ΑΙ agents θα αξιοποιούν δεδομένα όπως προτιμήσεις, προϋπολογισμό και πρόγραμμα, προτείνοντας και ολοκληρώνοντας κρατήσεις χωρίς ενεργή αναζήτηση από τον χρήστη.
Η εξέλιξη αυτή μεταβάλλει τη σχέση μεταξύ ταξιδιωτικών brands και πελατών, καθώς η άμεση επαφή περιορίζεται και η λήψη αποφάσεων μεταφέρεται σε αλγοριθμικά συστήματα που προβλέπουν ανάγκες και μειώνουν την τριβή στη διαδικασία κράτησης.
Παράλληλα, η έννοια της εμπιστοσύνης μετασχηματίζεται. Αντί να συγκεντρώνεται σε μεγάλα brands, διαχέεται σε ένα σύστημα μικρο-αλληλεπιδράσεων. Κριτικές σε πραγματικό χρόνο, διαφανείς αλγόριθμοι και ψηφιακά σήματα αξιοπιστίας διαμορφώνουν ένα νέο πλαίσιο αξιολόγησης υπηρεσιών.
Στο ίδιο πλαίσιο, αναπτύσσεται η αξιολόγηση των ίδιων των ταξιδιωτών. Η πρόσβαση σε υπηρεσίες ή προορισμούς ενδέχεται να συνδέεται με δείκτες αξιοπιστίας, δημιουργώντας ένα σύστημα όπου η συμπεριφορά του ταξιδιώτη επηρεάζει τις δυνατότητες μετακίνησης και κατανάλωσης.
Ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα στο τουρισμό αφορά τη διαχείριση του «δικαιώματος στο ταξίδι». Η τεχνολογία διευκολύνει τη μετακίνηση, ωστόσο οικονομικοί και γεωπολιτικοί παράγοντες ενδέχεται να περιορίσουν την πρόσβαση. Η αύξηση του υπερτουρισμού οδηγεί σε ενισχυμένο έλεγχο των ροών μέσω εργαλείων όπως ψηφιακές βίζες, βιομετρικά δεδομένα και δυναμική τιμολόγηση εισόδου σε προορισμούς.
Οι πρακτικές αυτές επιτρέπουν στις αρχές να ρυθμίζουν ποιος ταξιδεύει, πότε και σε ποιους προορισμούς, επηρεάζοντας τη διαθεσιμότητα και την κατανομή της ζήτησης. Σε αυτό το πλαίσιο, το ταξίδι ενδέχεται να αποκτήσει χαρακτηριστικά περιορισμένου πόρου.
Το ερώτημα του ελέγχου της τουριστικής αγοράς διαμορφώνεται γύρω από τρεις βασικούς άξονες. Οι εταιρείες τεχνολογίας, που διαχειρίζονται δεδομένα και αλγορίθμους, αποκτούν ρόλο στη διαμόρφωση της ζήτησης. Οι κυβερνήσεις ενισχύουν τη ρυθμιστική τους παρουσία μέσω κανονισμών για δεδομένα και μετακινήσεις. Ταυτόχρονα, αναδύεται το ενδεχόμενο ενίσχυσης της θέσης των ταξιδιωτών μέσω της διαχείρισης και φορητότητας των προσωπικών δεδομένων τους.
Στο επιχειρησιακό επίπεδο, η υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης επιταχύνεται. Περίπου το 22% των τουριστικών επιχειρήσεων προχωρά ήδη στην κλιμάκωση χρήσης συστημάτων Agentic AI, τα οποία λαμβάνουν αποφάσεις και ενεργούν αυτόνομα. Παράλληλα, οι επενδύσεις σε Generative AI αποτελούν βασική προτεραιότητα για τα διοικητικά συμβούλια μεγάλων ομίλων.
Οι εξελίξεις αυτές διαμορφώνουν ένα περιβάλλον όπου η λειτουργία της αγοράς επηρεάζεται ολοένα και περισσότερο από τεχνολογικές υποδομές, δεδομένα και ρυθμιστικά πλαίσια, μεταβάλλοντας τα μοντέλα ζήτησης, διανομής και πρόσβασης στον τουρισμό.
Το άρθρο Ποιος θα ελέγχει τον τουρισμό σε 20 χρόνια εμφανίστηκε πρώτα στο TravelDailyNews Greece & Cyprus.
https://www.traveldailynews.gr/toyristikes-taseis/poios-tha-elegchei-ton-toyrismo-se-20-chronia/





Add Comment