This post was originally published on this site
της Σίας Αναγνωστοπούλου, βουλεύτριας Αχαΐας Νέας Αριστεράς
Η απόφαση ακύρωσης της λειτουργίας των τριών “Πανεπιστημίων ” από το ΣτΕ , όποιο κι αν είναι το σκεπτικό, επιβεβαιώνει αυτό που κάποτε ακόμα και οι Δεξιοί γνώριζαν: “δεν θα αφήσουμε την ανώτατη εκπαίδευση στις μπίζινες ” (συζήτηση για το Σύνταγμα του 1975).
Σήμερα, σε συνθήκες ξέφρενου νεοφιλελευθερισμού, όπου η Αριστερά, και οι Δημοκράτες Σοσιαλιστές της Αμερικής, με εντελώς άλλη παράδοση Πανεπιστημίων από την ευρωπαϊκή, διεκδικούν δημόσια παιδεία, η οποιαδήποτε υποχώρηση με οποιοδήποτε πρόσχημα (καλύτερος νόμος, αυστηρά κριτήρια, μη κερδοσκοπικά “Πανεπιστήμια”) σημαίνει: αφήνω το έδαφος στις “μπίζινες “. Σε αυτό το πεδίο της μάχης -ειδικά στην Ελλάδα του παρασιτισμού- η οποιαδήποτε υποχώρηση θα σηματοδοτήσει την άνευ όρων παράδοση της κοινωνίας στον κυνισμό του νεοφιλελευθερισμού. Οι πιέσεις είναι μεγάλες, από funds, από “αεριτζήδες “, από ένα σύστημα που παρουσιάζει τη δική του αδηφάγα ορμή σε κοινωνική αναγκαιότητα και μοντέρνα.
Από τον 19ο αιώνα στην Ελλάδα η μάχη δόθηκε για τη δημόσια δωρεάν παιδεία. Αυτή η ελληνική παράδοση είναι μια σπουδαία παράδοση, ευρωπαϊκή και ελληνική, βαθιά λαϊκή. Διαμόρφωσε μια εθνική συνείδηση βεβαιότητας για τα νιάτα αυτής της χώρας. Από τις λίγες παραδόσεις στις οποίες Δεξιά και Αριστερά συναίνεσαν μετά από μνημειώδεις αγώνες της Αριστεράς.
Ήταν η πιο προωθητική συναίνεση της Μεταπολίτευσης. Η πιο προωθητική, εθνική βεβαιότητα συλλογικότητας και διαγενεακής αλληλεγγύης. Ήταν μια από τις μεγάλες ομορφιές της Μεταπολίτευσης. Ήταν η δημοκρατία με υπόσχεση ότι η κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη μπορούν να διεκδικήσουν.
Καλό Δεκαπενταύγουστο!!
Home News
Add Comment