ΥΓΕΙΑ

Η «καρτελοποίησης» της καθημερινότητας ως κανονικότητα της «μαζικής δυστυχίας»

This post was originally published on this site

του Ηρακλή Ρούπα, Οικονομολόγου

Τα πρόσφατα αποτελέσματα των Ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ αποτελούν σήμα αφύπνισης για την ανάγκη ριζικού επαναπροσδιορισμού της πολιτικής τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην χώρα. Η συστημικές πολιτικές αγκυλώσεις  των τελευταίων δεκαετιών εξακολουθούν να κυριαρχούν στο όνομα ενός καθώς πρέπει «δημοσιονομικού συντονισμού», καθώς και της περεταίρω «χρηματοπιστωτικής ολοκλήρωσης» που προωθεί ο κύριος Πιερακάκης και η Ευρωπαϊκή νομενκλατούρα.

Ο ευαγγελιζόμενος δημοσιονομικός συντονισμός – στην περίπτωση της χώρας μας  που επικρατούν οι στρεβλότητες – μόνον ενδυνάμωσή τους και εξαφάνιση της όποιας προοπτικής υγιούς ανάπτυξης μπορεί να επιφέρει. Κατ΄επέκταση αδυναμία αντιμετώπισης της καθημερινότητας της δυστυχίας και της κοινωνικής ανισσοροπίας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που η μη άμεση  εξάλειψη των  στρεβλοτήτων μέσω της ανάδειξης μίας εντελώς άλλης θεώρησης του πως νοείται η κοινωνική διάσταση της ανάπτυξης, κινδυνεύει να οδηγήσει σε απώλεια εμπιστοσύνης προς την δημοκρατική λειτουργία της οικονομίας.

Το μείζον πρόβλημα που αναδεικνύεται σήμερα και εκφράζεται μέσα από τις μαζικές διαμαρτυρίες σε αρκετές Πρωτεύουσες της Ευρώπης, εστιάζει στο γεγονός ότι πληθώρα οικονομικών αποφάσεων που θεωρούνται «ορθόδοξες» αλλά παρακάμπτουν την δημοκρατική/κοινωνική διάσταση, τείνουν να αναδείξουν ως κανονικότητα την «μαζική δυστυχία». Η κυβέρνηση που επικοινωνεί στους πολίτες ότι είναι αδύναμη να αντιμετωπίσει την δύσκολη καθημερινότητα των πολιτών ή παραπέμπει σε δημοσιονομικούς κανόνες, δεν θα πρέπει να εκπλαγεί όταν κάποια στιγμή οι πολίτες στραφούν εναντίον της.

Σαν βάση εξόδου από τις μέχρι σήμερα «ορθόδοξες» οικονομικές πρακτικές των ανορθόδοξων αποτελεσμάτων των τελευταίων δεκαετιών, θα πρέπει να επιδιωχθεί από την επόμενη Κυβέρνηση η πλήρης ανατροπή της ατζέντας . Κατ΄ επέκταση η «σταθερότητα» ως λέξη «κλειδί» που έχει επιλέξει ο Πρωθυπουργός  δεν ταιριάζει με τα αναγκαία «νέα οικονομικά» καθώς παραπέμπει σε στασιμότητα. Όταν η στασιμότητα δε συνοδεύεται από πολιτικές που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τον πληθωρισμό και την απληστία ανεξέλεγκτων αγορών, τότε η «καρτελοποίηση» της καθημερινότητας καταλήγει να παραποιεί την δημοκρατική προσέγγιση της ανάπτυξης.

Η προσχηματική χρήση της «σταθερότητας» μόνον αδυναμία αναδεικνύει και τάση περιχαράκωσης έναντι της αναγκαίας «ανατροπής» της μέχρι σήμερα ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής. Τα προεκλογικής μορφής ψευδοδιλήμματα αντιμετωπίζονται με μία καθαρή νέα προγραμματική προσέγγιση. Η κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές του 2027 οφείλει να αναλάβει καθοριστικό ρόλο στον ολιστικό προγραμματισμό της οικονομικής πολιτικής με στόχευση την άμεση προσβασιμότητα σε τροφή, στέγη, υγεία, σε συνδυασμό με τα αναγκαία εκείνα στοιχεία μεταρρυθμίσεων που θα κτίσουν το νέο αναπτυξιακό οικοδόμημα.

Η ακολουθούμενη πολιτική της κυβέρνησης έχει ως βάση την θεωρία πως το σύστημα αυτοισορροπεί  όταν αυτό απαιτείται, καθώς κεφάλαιο και ανθρώπινο δυναμικό καταλήγουν όπου είναι καλύτερο και παραγωγικότερο χωρίς την παρέμβαση του κράτους. Τελικά, βέβαια μέσω μίας επιδοματικής πολιτικής που ακολουθείται, η κυβέρνησης εμμέσως αναγνωρίζει την λανθασμένη προσέγγιση. Αναδεικνύεται όμως ταυτόχρονα η αδυναμία ή η άρνησης ουσιαστικών διορθωτικών παρεμβάσεων. Ειδικά σε μία περίοδο που ο πληθωρισμός μηδενίζει την όποια στρεβλή επιδοματική προσέγγιση.

Ο πολίτης πλέον απαιτεί άμεση εφαρμογή αποτελεσματικών αντιμονοπωλιακών πολιτικών, ενδυνάμωση της παραγωγικής βάσης και ανάδειξη πολιτικών καθαρής ενέργειας που να αφήνουν πραγματικό αποτύπωμα. Απαιτεί ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις σε κάθε τομέα της παραγωγής σε συνδυασμό με αλληλοεπδρούμενες πολιτικές που να είναι άμεσα ορατές στην καθημερινότητά του. Το ζητούμενο είναι η ανάδειξη καινοτόμας σκέψης που να μεταφράζεται σε πολιτική που πραγματικά να αφήνει θετικό αποτύπωμα. Ο πολίτης δεν είναι διατεθειμένος πλέον να αποδεχθεί την αοριστία «νέου είδους συμβολαίου» όπως εξήγγειλε πρόσφατα ο Πρωθυπουργός.

Αποτελεί ειρωνική διαπίστωση από τον Πρωθυπουργό στα πλαίσια πρόσφατων πολιτικών εξαγγελιών ότι η «εμπιστοσύνη κτίζεται». Αδυνατεί όμως να αντιληφθεί ότι έχουν εκλείψει τα υλικά οικοδόμησης καθώς η στρεβλή ανάπτυξη έχει μηδενίσει την βαρύτητα των όποιων πρωθυπουργικών εξαγγελιών. Σίγουρα δεν συγκινεί τον πολίτη η δήλωσή του στην 18η συνάντηση του IFSWF ότι «η Ελλάδα είναι πλατφόρμα που ενώνει επενδυτικές ευκαιρίες». Σε ποιας μορφής ευκαιριών αναφέρεται;  Tην ίδια στιγμή που η έκθεση Fitch αναδεικνύει «παραγωγική αδυναμία», η ΓΣΕΒΕΕ αναφέρεται σε «μαραμένους δείκτες ευημερίας» και η Παγκόσμια Τράπεζα επισημαίνει πως «το ΑΕΠ δεν αρκεί, καθώς η εξασφάλισή του με κάθε κόστος αφήνει όλους φτωχότερους όχι πλουσιότερους».

Οι κίνδυνοι να εισέλθει η οικονομία σε κρίση στο εγγύς μέλλον γίνονται πλέον περισσότερο ορατοί. Μία προοδευτική πολιτική αντιστροφής δεν μπορεί  και δεν πρέπει να αναδείξει και κατ΄επέκταση να υπερασπιστεί την «δημοκρατική» ανάπτυξη απλά ως «υπόσχεση καλύτερης οικονομικής διαχείρισης». Οι πολίτες πλέον δεν πείθονται. Μία νέα θεώρηση διακυβέρνησης πρέπει να εστιάζει στο πως η εξουσία μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διαφάνεια και έλεγχο για να καταστήσει τα αναγκαία αγαθά ποιο προσιτά και την οικονομική πολιτική αναπτυξιακά δημοκρατική με την ευρεία έννοια. Αν η ριζικές αλλαγές δεν γίνουν το συντομότερο, τότε δυστυχώς ο χρόνος για την πραγματική παραγωγική ανάταξη της χώρας θα έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Home News