ΑΠΟΨΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Εθνική υπερηφάνεια#not

This post was originally published on this site

Η Εθνική του μπάσκετ δεν κατάφερε να μας δώσει λίγον αέρα ξενοιασιάς- αυτό που κάνουν δηλαδή όλες οι αθλητικές επιτυχίες στο συλλογικό θυμικό. Προσέκρουσε σε υπέρτερες αθλητικές δυνάμεις και δεν χρησιμοποίησε την «ελληνική ψυχή», εκείνη που πιστεύουμε ότι μπορεί να μας χαρίσει ό,τι ελπίσουμε όλοι μαζί ή ο καθένας μόνος του.

Η πεποίθησή μας για τον λαό που παρότι μικρός, ασήμαντος κλπ κλπ κάπως τα καταφέρνει με υπερβάσεις είναι ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι από τους φιλάθλους των ελληνικών ομάδων (εθνικών και μη) να δουν να γίνεται. Είναι, τηρουμένων των αναλογιών, μια προσέγγιση σταχτοπούτας, μια εξέλιξη ενός μύθου όπου ο τελευταίος γίνεται πρώτος, όπου ο αδικημένος από τη μοίρα παίρνει τη ρεβάνς του με σχεδόν μεταφυσικό τρόπο.

Φέτος η εθνική ομάδα είναι είχε στις τάξεις της τον σούπερσταρ του NBA Giannis, και οι προσδοκίες ήταν ακόμη υψηλότερες. Φέτος ίσως κάποιοι να σκέφτηκαν ότι η «ελληνική ψυχή» μπορεί να ξεκουραστεί για λίγο, μια και το υπερόπλο της ομάδας μας θα παίξει αυτό τον ρόλο.

Όμως σε όλο αυτό, πρέπει να θυμόμαστε να υπολογίζουμε και τις πραγματικές περιστάσεις. Και κυρίως να έχουμε υπόψη μας ότι οι αθλητικές διοργανώσεις, είναι απλώς ένα θέαμα και μόνο κατά στρέβλωση εξυψώνουν ή καταρρακώνουν την αξία της χώρας και του έθνους ανά τον κόσμο.

Νομίζω ότι είναι ίδιον των φτωχών χωρών να θεοποιούν τις αθλητικές επιδόσεις και να δυστυχούν όταν αυτές είναι κατώτερες των προσδοκιών. Νομίζω ότι, τηρουμένων των αναλογιών, οι… μάχες των εθνικών ομάδων παίζουν τον ρόλο πολεμικών ανδραγαθημάτων και η επιτυχής έκβαση είναι εθνεγερτική.

Δεν θα πω ότι η εθνική Ελλάδος δεν μου είναι πιο συμπαθής από ό,τι οποιαδήποτε άλλη εθνική- όχι τόσο διεθνιστής δεν είμαι. Προφανώς και έχουμε συναισθηματικό δέσιμο με τα πιο οικεία πράγματα και τα νιώθουμε κοντά μας. Είναι όμως παγίδα αυτά να καταλαμβάνουν χώρο από άλλες σκέψεις και άλλα συναισθήματα στην καθημερινότητά μας.









%d bloggers like this: